شعر شماره ۰۷

کلمات خواجه‌اند و گفتن از زیبایی بی‏انصافی‌ست به چشم‌هایت تو مُرده‌ای سخت هم مُرده‌ای پیش از آنکه شاید بمیری تو را کشته‌اند سخت هم کشته‌اند ما را ببخش که با کلمات بازی می‌کنیم تا پیش از آنکه فراموش شوی شعری بنویسیم تو تکثر حادثه‌ای پیش چشم زندگی کوثرکم! خواهر ما را ببخش که زندگانیم هنوز و مثل آمبوالنسی پُر، از کنار حادثه می‏گذریم ما بهانه برای زیستن داریم بُغضی که در گلوست ولی سرآخر خواهد ترکید و تو در انتهای این گریه ایستاده‌ای با چشم‌های که مُرده‌است سخت هم مُرده‌است