شعر شماره ۰۲

صدا بزن مرا !صدا بزن که به برخورد لب‌هایت ایمان بیاورم ست برای شنیدن که باورکنم، که گوش هم وسیله ا‌ی صـــــدااااا بزن مرا صدا بزن و فُحشی که از دهان تو خارج می‌شود گلوله‌ی ست، شبیه فیرهای قبل از عید صدا بزن مرا .صدا