شعر شماره ۰۷

ما فرزندان عاق کرده تاریخ‌یم که هیچ چیزش به ما نمی‌رسد جز همین کتاب‌های بی ورق که می‌توان بازشان نکرد ن‌خواند و ساعت ها فرو رفت درآن .و مظلومانه گریست