شعر شماره ۱۱

از بچه های خلف چیزی شنیده ای؟ ما بچه های خلفیم مثلن، دموکراسی که به خانه آمد مادرم تخت‌اش را جدا کرد و پدر، با جای نماز حق به جانب‌اش به بانیان این روند لعنت فرستاد و ما ساکنان این اردوگاه کم اتاق در انتظار آتش بس گوش‌های‌مان به زنگ .کاسه‌های‌مان به دست