شعر شماره ۲۲

سطر اول را فریاد می‌زنم دوم را بگذار بگویم سینه‌های زنان و سپیده‌دمان همیشه زیبا نیستند زیبایی همه‌ چیز نیست و چشم‌های تو همیشه در شعر زیبا نمی‌افتد با این‌همه شب که دریا را که به تخت می‌ریزی چیزی به زییایی اضافه می‌کنی این حق من‌ست سطر آخر را هم فریاد می‌زنم