شعر شماره ۳۱

کُره را بردار به هرکجایش که می‌خواهی دست بگذار کاخ کرملین یا همین خانه مستأجری !چه فرق می‌کند دلت که تنگ باشد هیچ سقفی کفاف نمی‌دهد .و تنهایی‌ات عبوس‌ترین ابر جهان است