من هم آدمم
ساحل
تَنگ است تُنگ
و دریا که در خانه ریخت
روی میزی نشست خوشمزه
که اشک بریزد آکواریوم
روی دستها
این قالبهای طوالنی
و دندانها
که تیز شدهاند مثل نهنگ
وقتی که میافتد به جانِ ساحل
تا خودکشی کند کلمه
مأمن هیچ کسی نیست در
یا
که جز هالک نمیکند
غرق میشویم
ماهی در آب
و ما در خشکی
پس نهنگ
این تالش ستودنی
به ساحل میزند برای چی؟
از مجموعه «من هم آدمم» · صفحات 29 تا 30