نوشته شماره ۰۹

هر کسی جنگ خودش را دارد و سنگ خودش را به سینه می‏زند. در هرات مال حکومت می‏کند، در کابل دولت، در کوه‏ها ولی برادران‏شان که طالبان‏اند. از این‏ها که می‏جنگند، برخی بهانه خدا دارند، برخی هم می‏جنگند که میدان .خالی نماند، مجاهداند این جغرافیا محاط به خشکه است، اما دزدان دریایی زیادی دارد، قاچاقچیان زیادتری، غاصبانش هی فربه‏تر می‏شوند، قاتالنش زورآور‏تر، و این فقط طالب نیست که انسان را رعایت نمی‏کند. همه می‏جنگند و از یک آخور می‏خورند، هر .کسی ولی جنگ خودش را دارد من هم همین حاال سر تو کاله گذاشته‏ام که این متن را بخوانی، این هم جنگ .من است